Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4029 K.2021/20274

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinin, “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca bir tebliğat yapılması gerektiğinden, usulüne uygun yapılmayan tebliğat geçersiz olmakla, sanık için temyiz süresi öğrenme ile başladığından temyiz isteminin yasal süresinde yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;