Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4111 K.2021/20630

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, nüfus kayıtlarına göre 15 yaşından küçük olan mağdureyi aracına alarak önce Elazığ’a sonrasında Diyarbakır’a götürdüğü anlaşılmakla, katılan mağdur ...’ın 02.02.1998 tarihinde doğduğu ve kendisinden küçük olan diğer iki kardeşi ile aynı tarih olan 13.02.2001 tarihinde nüfusa tescil işleminin yapıldığı gözetildiğinde, mağdurun nüfusa kayıtlı olduğu yer nüfus müdürlüğünden doğum tutanağının bir örneği dosyaya getirtilerek hastane doğumlu olup olmadığının tespiti ile hastane doğumlu olmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafileri ile Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek suç tarihindeki gerçek yaşının tespiti ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas, 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen fiille ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,