Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4290 K.2021/21705

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından, olay tarihinde mağdurenin, cadde üzerinde minibüs beklerken, sanık ...’nın aracıyla geçmekte iken mağdureyi görmesi üzerine kaçırmaya karar verdiği, sanığın bir anda mağdurenin yanında durduğu ve sanık ...’in de araçtan inerek kollarından ve elbisesinden tutarak zorla mağdureyi araca bindirdiği, ancak mağdurenin direnmesi nedeniyle ayaklarının dışarıda kaldığı, sanıkların aracın ön sağ kapısını kapatamadan bir süre bu şekilde ilerlediği bu nedenle eylemin tamamlandığı anlaşılmakla, eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suç işleme kastı olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delil yetersizliğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 24.09.2015 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,