Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4308 K.2021/21239

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanıklar ... ve ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, eski hale getirme taleplerinin kabulüne ilişkin 18.12.2013 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluklarında hükmolunan ve usulüne uygun 04.12.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.12.2013 tarihinde temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, bu hususta Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından bir karar verilmiş olmakla dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline iadesine,

3-) Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

İddianame ve mahkemenin kabulünde, sanıkların, taş ve sopalarla ikametin camlarını ve giriş kapısını kırıp içeri girdikten sonra, sanık ...'ı darp ederek iki katlı evin penceresinden aşağı attıkları ve akabinde de mağdur ...'yu darp etmek suretiyle zorla evden alarak götürdüklerinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki mağdur ... yönünden bir değerlendirmenin bulunmadığına ilişkin 2-a) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı işlemeleri karşısında, haklarında TCK'nın 109/3-f maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Yasanın 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve uygulamaya göre de, sanıklar hakkında TCK'nın 109/2. maddesi üzerinden belirlenen temel cezadan TCK'nın 109/3-b maddesi gereği 1 kat artırım yapıldığı sırada hesap hatası sonucu hapis cezasının "4 yıl" yerine "3 yıl" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.