Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4336 K.2021/20627

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...’ın bir akrabasında kaldığı sırada sanık ... ile tanıştığı, 2013 yılı Mart aylarında sanığın, bir şey konuşacağım bahanesi ile mağduru aracına bindirdiği ve araç içerisinde mağdurun içeciğine ilaç koymak sureti ile kendi evine götürdüğü ve burada mağduru üç ay boyunca rızası hilafına zorla tuttuğu, aynı yılın Haziran ayında mağdurun, evvelden tanıdığı müşteki ... ile anlaşarak, sanığın evinden kaçıp evlenme amacıyla ...’in evinde kalmaya başladığı, bir süre ...’le bu evde kaldığı anlaşılmakla;

mağdurun nerede olduğunu arayan sanığın, Mart ayından başlayıp üç ay süre ile mağduru evinde tutma eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu belirlenmiştir. Sanığın evinden ayrılıp ...’le kalan mağduru bu defa suç tarihinde ...’in evinden zorla götürmeye çalışması biçimindeki ikinci fiilinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

Dava konusu edilen ve açıklanan iki ayrı fiilden dolayı, ilkinden tamamlanmış suç, ikincisinden ise teşebbüs aşamasında kalmış suç hükümlerine göre uygulama yapılması gerekmektedir. Açıklanan oluş karşısında, Mahkemece, iki ayrı fiilin tek suç olarak ve teşebbüs aşamasında kaldığı kabulüyle yapılan uygulama,