Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4674 K.2021/21004

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

a)Sanığın, 7 aydır ayrı yaşadığı eşi olan müştekiyle, barışmak amacıyla konuşmak istediği, müştekiyi işyerinden motosikleti ile alarak, şehir merkezine 2 km. uzaklıkta olan, ağaçlık bir alana götürdüğü, aralarında çıkan tartışma üzerine, müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, müştekinin kaçmak istemesine rağmen yakalayarak gitmesine engel olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanığın, müştekinin işyerinden arkadaşı olan ...'ın, müştekinin cep telefonundan araması ve telefon rehberinde "hayatım" olarak kayıtlı bulunması üzerine, sinirlenerek eylemini gerçekleştirdiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükmünün, uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde uygulanmasına rağmen tartışılmaması,