Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4683 K.2021/20626

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan tayin edilen adli para cezasının, nevine ve miktarına göre, hükmün, 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden, reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Sanığın, eşi ile katılanın birlikte kaçarak, bir süre birlikte yaşamaları üzerine, suça konu eylemi gerçekleştirdiği anlaşılmakla, CGK'nun 06.02.2020 tarih ve 2017/1-906 Esas 2020/64 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sadakat yükümlülüğünün sadece eşlere ait bulunması karşısında, suç tarihinde mağdurun resmi nikahlı eşi olan sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükmünün, uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,