Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4710 K.2021/22262

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları bakımından yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ile ...'in 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi gereğince müşterek fail olarak sorumlu oldukları gözetilmeksizin, haklarında TCK.nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, uygulama maddesinin "TCK.nın 109/3-b-f" madde ve fıkrası yerine "TCK.nın 109/3-f" madde ve fıkrası olarak yazılması temel cezanın alt sınırından ayrılmak suretiyle belirlenmesi karsısında sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafiinin müvekkilinin suçsuz olduğuna hakkında cinsel saik maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıklar ... ve ... müdafinin katılanın rızasıyla kaçtığına, cinsel saik bulunmadığına, sanık ...'ın olay yerinde bulunmadığına, sanık ... müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki haberleşmenin engellenmesi suçu bakımından yapılan incelemede;

Sanıkların mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiillerini gerçekleştirdikleri sırada, sanık ...'ün, arabada giderken mağdurenin telefonu ile arama yapmasını engellemek amacıyla telefonunu elinden alması biçimindeki eyleminin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu sürdürmeye yönelik olduğu, sanığın eyleminin bir bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek sanık hakkında haberleşmenin engellenmesi suçundan ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi,