Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4748 K.2020/15299

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik araştırma yapıldığına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, II- Sanıklar ... ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklardan ...’ün mağdur ...’ten alacağı olduğu, bu alacağın konuşulması niyetiyle olay günü sanıkların borca kefil olan mağdur ...’ın çalıştığı işyerine geldikleri, aynı yere mağdur ...’in de geldiği, konuşma esnasında tarafların anlaşmazlığa düştüğü, sanıkların mağdurları basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, bu aşamada henüz kişi özgürlüğünü kısıtlama suçunun hazırlık ve icrai hareketlerine başlanmadığı, mağdurun sanıklarca kişi özgürlüğünü kısıtlama suçunun işlenmek üzere olay yerine çağrıldığı konusunda bir iddia ve delilin bulunmadığı,

aksine dosyaya yansıyan bilgilere göre kişi özgürlüğünü kısıtlama suçunun işlenmesine o anda karar verildiği sanıkların mağdurları yaralamalarının akabinde sanıkların mağdur ...’i araca bindirdikleri, mağduru zorlayarak İzmir istikametine sürmesini istedikleri ancak belli bir müddet gitmelerinden sonra mağdurun telefonunun çalması üzerine sanıkların mağduru şahsına bir zarar vermeksizin serbest bıraktıkları, dosya içerisinde bulunan 19.04.2009 tarihli jandarma tutanağına göre de jandarmaya olay günü 22:40'da ... ve ...'in başvurduğu anlaşılmakla,

bu şekilde mağdur ...’in soruşturma başlamadan evvel şahsına zarar verilmeksizin bırakıldığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,