Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4894 K.2021/21492

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun aralarında gönül ilişkisi bulunan mağdureye yönelik eylemini, cinsel amaçla gerçekleştirdiği ve cezasından TCK.nın 109/5. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin, çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddenin uygulanıp, daha sonra 109/3-f. maddesinin tatbik olunması gerekirken, birlikte uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, mahkemesince cezanın asgari hadden tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.paragrafı hükümden çıkarılarak, yerine "suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit görülmekle, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, yeri ve zamanı ile suç amaç ve