Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4981 K.2021/23203

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında mağdure ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK.nın 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararların ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a-Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/1032 nolu iddianamesinde sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-a maddeleri gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden sanıklar hakkında TCK.nın 109/2, 3.a maddelerine göre mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

b-Sanıklar hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken oluş ve hüküm gerekçesi itibarı ile suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 109/3-b maddesi yerine suçun silahla işlenmesine ilişkin 109/3-a maddesi yazılarak uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a-Tüm dosya kapsamına göre, sanıklardan ...'ün eşi ... ile katılan ...'ın telefon görüşmelerini yakalaması üzerine bu konuda bilgi almak amacıyla akrabaları olan diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte gece 00.00 sıralarında işyerinden çıkan katılanı zorla araca bindirip önce Kayaağıl mevkiine götürerek darp ettikleri, sonrasında katılanı, ... ile telefon görüşmeleri konusunda yüzleştirmek üzere sanık ...'ın babası olan sanık ...'in köydeki evine götürdükleri,

sanık ...'e ait evde de bir süre alıkonulduktan sonra sanık ...'in talimatıyla ikametine yakın bir yere bırakıldığı olayda sanık ...'in olayın başlangıcından itibaren diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde olmadığı, olaya sonradan dahil olması biçimindeki eyleminde suça doğrudan iştirakinin bulunmadığı, eyleminin suçun işlenmesine yardım etme niteliğinde olduğu ve sanığın yardım eden sıfatıyla 5237 sayılı Yasanın 39. maddesine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

b-Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/1032 nolu iddianamesinde sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-a maddeleri gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK.nın 109/2, 3.a maddelerine göre mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

c-Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken oluş ve hüküm gerekçesi itibarı ile suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 109/3-b maddesi yerine suçun silahla işlenmesine ilişkin 109/3-a maddesi yazılarak uygulama yapılması,