Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5130 K.2022/1185

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmayan sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki, tekerrür maddesinin uygulandığı 6. bendinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Oluşa ve müştekinin aşamalardaki beyanına göre, müştekinin sanığın bulunduğu araca rızasıyla bindiği ardından gittikleri yerde daha önce çalınan kablo hırsızlığı nedeniyle yaşanan tartışma sırasında sanığın müştekiyi yaraladığı olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihine göre tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra gerçekleşmesi sebebiyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,