Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5509 K.2021/23331

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurlar vekilinin 26.09.2014 havale tarihli dilekçesinin temyize cevap dilekçesi niteliğinde olduğu ve kararın onanmasının talep edildiği, ilgili kararın sadece sanıklar ve sanıklar müdafi tarafından temyiz edildiği görülmekle, mağdurlar vekilinin temyiz talebinin reddi gerektiği yönündeki tebliğnamede belirtilen düşünceye iştirak edilmeksizin, hükmolunan cezaların süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan sanıklar müdafinin duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinden yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında Güllizar'a karşı hakaret, sanık ... hakkında Makbule'ye karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında, atılı suçlardan tayin edilen adli para cezalarının nevi ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıklar ve sanıklar müdafinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992. Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994. Hiro Balani/İspanya 09.12.1994.

Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289.maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken, TCK.nın 109/2. maddesi gereğince belirlenen 2 yıl süreli hapis cezası üzerinden, TCK'nın 109/3. maddesi gereği 1 kat artırım yapılması gerekirken, 1/6 oranında arttırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ve bu ceza üzerinden de TCK'nın 109/5. maddesi gereği 1/2 oranda artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının ''3 yıl 6 ay " yerine "3 yıl 2 ay " olarak belirlenmesi suretiyle tekrar eksik ceza tayinine hükmedilmesi,