Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5534 K.2021/23333

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında, katılan ...'a karşı kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

a)Sanıklardan ...'nin yeğeninin öldürülmesi olayından dolayı katılan ...'a kin beslediği, olay tarihinde de ...'ın parkta bulunduğu sırada sanıkların parka geldikleri, sanıklardan ...'nin katılan ile tartıştığı, sanıklardan ...'ın katılan ...'ı yakasından tutarak oturduğu yerden ayağa kaldırmaya çalışdığı, akabinde diğer sanığın ''bırak ben onu köyde göreceğim'' şeklindeki sözleri söylemesi üzerine katılanı bıraktığı olayda; sanığın kişiyi özgürlüğünden alıkoyma kastıyla hareket ettiğinin belirlenememesi karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b)Kabul ve uygulamaya göre, sanığın katılanı zorla götürmeye çalıştığının kabul edilmesine rağmen eylemin TCK'nın 109/2. maddesine uyan cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 109/1. maddesi esas alınarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2)Sanık ... hakkında katılanlar Hasan ve Şükrü'ye karşı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

a)Taraflara uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığın üzerine atılı tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı gibi sanığın katılanlara karşı suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan hakaret suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen tehdit suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu,

birlikte işlenen tehdit suçunun hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK.nın 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1, 125/1. maddeleri kapsamındaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)İddianame anlatımında, sanığın mağdurlara yönelik ayrı ayrı tehdit ve hakaret suçlarını işlediği belirtilmiş ise de; sevk maddesi olarak hakaret ve tehdit suçlarından sadece bir kez cezalandırılmasının talep edildiği görülmekle, CMK.nın 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin 2 kez cezalandırılarak savunma hakkının kısıtlanması,

c)Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik seçimlik ceza öngörülen sair tehdit ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken, denetime olanak verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezası tercih edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,