Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/562 K.2019/3430

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın sadece kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eyleminden dolayı suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 191/1 ve 62/1. maddeleri ve fıkraları uyarınca asgari 10 ay hapis cezası öngörüldüğü gözetildiğinde, aynı sanık hakkında infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle TCK.nun 35. maddesi uyarınca en üst sınırdan indirim yapılarak TCK.nun 191/1. maddesi ve fıkrasında öngörülen cezadan daha az bir sonuç ceza tayin edilmesi suretiyle TCK.nun 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ve ölçülülük ilkesine aykırı olarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırmaya ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.