Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5741 K.2022/4505

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafinin ve sanıklar ... ile ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mağdure ...'ın soruşturma aşamasında 10.09.2013 tarihinde alınan ayrıntılı beyanını destekleyen tanık anlatımları ve sanıkların ikrar içerikli savunmaları karşısında; her ne kadar mağdurenin 09.05.2014 tarihli talimat ifadesinde, sanık ...'ın ismini "kaynım ..." olarak belirtmiş ise de; sanıkların kendisini zorla araca bindirip annesinin evine götürdükleri sırada, kiracıları olan komşuları tanık ...'ın da araca bindiğini belirttiği dolayısıyla olay esnasında, sanıklar ve tanık dışında kimsenin olmadığı, ...'ın da mağdureyi annesinin evine götürdüğünü kabul ettiği, dolayısıyla bu hususta çelişki bulunmayıp, ...'ın isminin sehven yanlış yazıldığı kabul edilerek tebliğnamedeki 3 numaralı paragrafın A bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.