Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5910 K.2022/2753

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... ve müdafinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, 31.12.2014 tarihli ek kararın eski hale getirme talebinin reddine ilişkin bölümünün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 04.11.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 23.12.2014 tarihinde sanığın temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafinin eski hale getirme ve temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 31.12.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların, mağdureler ...'in içinde bulunduğu araca binmek suretiyle birlikte kaçırıp alıkoydukları sabit olduğu halde sanıklar hakkında TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.