Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5970 K.2022/888

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun gerek olayın hemen akabinde alınan ifadesinde gerek ise duruşmada alınan beyanında istikrarlı ve ayrıntılı olarak, "Sanığın bu olaydan önce kendisini bir çok defa darp ettiğini, sanık hakkında şikayetçi olduğunu, sonrasında sanıktan ayrı yaşamak üzere otelde kalmaya başladığını, olay tarihinde sanığın gelerek kendisini zorla evine götürdüğünü, evde iken daha önceki şikayetlerini geri alması için kendisini tehdit ettiğini, bu nedenle tartışmaya başladıklarını, sanığın tartışma esnasında eli ile sağ bacağını bükerek kırdığını,

sanığa kendisini hastaneye götürmesini söylemesine rağmen hastaneye götürmediğini ve kendisini evde zorla alıkoymaya devam ettiğini" belirttiği ve mağdurun yaralandığını gösterir rapor ile olay tutanağının, mağdur iddialarını doğrular nitelikte olduğu anlaşılmakla, mağdurun hükümden sonra vermiş olduğu "Sanığa öfkelenmiştim, kendim düştüm, ayağım düşme sonucu incindi" beyanlarını içerir dilekçesi doğrultusunda yeniden dinlenerek, delillerin değerlendirilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mağduru zorla evine götürerek, tehdit ve darp etmek suretiyle alıkoyan sanığın eyleminin, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK.nın 109/1 maddesine göre hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Kabule göre, Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, 27.08.2014 tarihli adli raporda mağdurun ayağındaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nın 3. maddesine göre “cezada orantılılık” ilkesine aykırı olarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca "2 yıl hapis cezası" olarak belirlenen temel cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,