KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/6102 E., 2022/4376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... ... müdafii ve sanık ... müdafinin hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle dosya üzerinden yapılan incelemede;
1-Dosya kapsamına göre, mahkemece sanık ...' nin, ... isimli şahsa olan borçlarından kurtulabilmek için kendisiyle birlikte müşterek borçlu gördüğü mağdurlar ... ve ...'ın borçlarını gününde ödemelerinin temini maksadıyla sanık ...'u devreye soktuğu, bu doğrultuda alacak borç ilişkisinin tarafı olmayan sanık ...' un olay günü mağdurları bu alacak borç ilişkisini görüşmek bahanesiyle telefonla aradığı,
öncelikle mağdur ... ile irtibat kurarak yanında bulunan diğer sanık ... ile birlikte mağdur ... ile buluştukları ve sanık ...' ın bulunduğu ofise geldikleri, ardından mağdur ...' a telefonla ulaşarak bulundukları ofise davet ettikleri, mağdur ...' ın da bu borç ilişkisini görüşmek üzere sanık ... tarafından ofise getirildiği, sanık ...' un mağdurlarla, borçlarını ödemeleri konusunda konuştuğu sırada tartışmaya başladıkları, mağdurların silah teşhiri ile tehdit edildikleri ve basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandıktan sonra serbest bırakıldıkları kabul olunan olayda;
sanıklar tarafından tahsil edilmeye çalışılan alacağın asıl alacaklısı konumunda bulunan ...' nın çağrılarak CMK.nın 48 anlamında çekinme hakkı hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla beyanına başvurulması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2- Sanık ...' nin, olay yerinde bulunmadığının mağdur beyanları ile doğrulandığı olayda sanığın hangi eylemi ile suça fiilen katıldığı yada atılı suçun işlenmesine azmettirdiği konusunda delillerin nelerden ibaret olduğunun açıkça ortaya konulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
3-Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK 109/2. maddesi yerine aynı kanunun 109/1. maddesi olarak gösterilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/6102, K. 2022/4376, 15 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama