Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6594 K.2020/14925

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;

Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222; 10.06.2014 gün ve 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı Kararlarında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 14.07.2016 günü verilen hükümleri yasal süre geçtikten sonra 12.06.2017 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... ile sanık ... müdafisinin temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...'ın eylemi eşine karşı silahla gerçekleştirdiği anlaşılmakla cezasının tayninde TCK.nın 109/3-a,e maddelerinin uygulanmaması ve sanık ... hakkında eylemi silahla gerçekleştirdiği anlaşılmakla TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık ... hakkında 26.10.2015 tarihli hükümle 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık ... hakkında ise 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği bu hükmün sanıklar tarafında temyiz edildiği anlaşılmakla ilk hükümde

CMUK'nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezaları üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,