Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6750 K.2022/3372

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık temyiz dilekçesinde nitelikli tehdit suçundan aldığı adli para cezasına ilişkin itirazda bulunduğunu beyan etmişse de tehdit suçundan beraat kararı verilmesi ve kasten yaralama suçundan mahkumiyet aldığı, temyiz edilmek istenen suça ilişkin maddi yazım hatası yapıldığı anlaşılmakla, temyiz isteminin kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, atılı suçtan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanığın eylemini eşine karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle TCK.nun 109/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.