KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/6765 E., 2021/3073 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuk hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Atılı suçtan hüküm kurulurken TCK.nın 109/2 maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca bir kat arttırıldığı sırada 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl şeklinde hatalı belirlenmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 109/2, 109/3-b, 29, 31/3 maddelerinin tatbiki ile belirlenen 2 yıl 6 aylık hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi gerektiği hususu gözetilerek; hükmün 5. bendinde '' Neticen 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,'' denildikten sonra, 6. bendinde yeniden '' Neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması,'' demek suretiyle çelişkiye neden olunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunup, 1 yıl 13 ay hapis cezasının suça sürüklenen çocuk lehine olduğu da nazara alınarak, hükmün 6. bendinin tamamen hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/6765, K. 2021/3073, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama