Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6951 K.2022/4557

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Mağdur ...'nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarında; "Sanık ...'nin eski erkek arkadaşı olduğunu, ayrılmalarına rağmen kendisini rahatsız etmeye devam ettiğini, olay günü de sanığın, arabaya binecekleri esnada yanına geldiği ve kolundan tutarak "Seni bırakmayacağım, benimle geleceksin, bu böyle bitmeyecek seni de kendimi de öldürürüm" diyerek tehditte bulunduğunu beyan etmesi, diğer müşteki ... ve tanık Tuğba anlatımlarının da mağdur iddialarını doğrular mahiyette olması karşısında, sanığın, mağdura yönelik eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, değişen suç vasfına göre 106/1-1. cümle gereğince mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine kararı verilmesi yasaya aykırı,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, 5237 sayılı TCK.nın 106/1-1. cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;