Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7077 K.2021/15297

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdurenin okulda devamsızlığı olması nedeniyle babasından korktuğu için evden kaçıp, sanığa ait çadıra cebir, hile veya tehdit olmaksızın gittiği, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 109/1,3-f,5 maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesine göre belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,