Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7095 K.2022/6028

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 20.11.2020 tarih, 2019/2 Esas ve 2020/3 sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde;

adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine “Mernis adresi” şerhi verilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olacaktır.

İncelenen dosyada, katılan ... ve katılan ...’a gerekçeli kararın tebliği en son bilinen adreslerinin sürekli kapalı olması ve tebliğ imkansızlığı nedeni ile Kanun’un 21/1.maddesine göre muhtara teslim edildiği ancak MERNİS adreslerine tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, tebligatın öncelikle bilinen en son adreslerine çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise MERNİS adresine çıkartılması gerekmektedir. Bu nedenle katılanlar ...,... ’ya yapılan tebligatların, Kanunun ilgili maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde tebliğleri sağlanarak tebellüğ belgeleri ve temyiz edilmesi halinde dilekçelerin de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.