Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7220 K.2022/6958

... ...

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ...'e gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edildiği halde, hakkında kurulan hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere hasren gerçekleştirilmiştir.

1) 24.02.2013 tarihli olay tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın sevk ve idaresinde olan, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise yolcu konumunda olduğu aracın, mağdurların içinde bulunduğu araca sabah 05:50 sıralarında arkadan yaklaşıp önüne doğru kırıp durmasını sağladıktan sonra tüm sanıkların araçtan inip "biz sivil polisiz, ihbar aldık aracınızda eroin varmış aracınızı arayacağız" dedikleri, daha önce sanıkları tanımayan mağdurların olayın şoku ile sanıklara inanıp araçlarını aramasına izin verdikleri, sanıkların araçta birşey bulamadıklarını belirtip mağdurların gitmelerine izin vermedikleri,

tekrar araçlarına binen mağdurların bu durumdan şüphelenip 155 polis ihbar hattını arayıp durumu bildirdikleri, sanıkların ise bu sırada mağdurları takip etmeye devam ettikleri ve mağdur ...'ın kardeşi ...'i almak için yavaşladığında sanıkların kendi araçlarını mağdurların aracının önüne doğru kırıp durmasını sağladıktan sonra mağdurlara "aracınızı tekrar arayacağız" dedikleri, ancak mağdurların bu kez izin vermeyip polisi aradıklarını sanıklara söyledikleri, sanık ...'un ...'ın elinde bulunan mağdurlara ait aracın anahtarını alıp kendi aracına bindiği,

Halit'in de sanıkların aracının kapısını açıp ...'un elinden arabasının anahtarını çekip aldığı, akabinde sanıkların olay yerinden

./..

S/2

ayrıldıkları sabit olması karşısında; sanıkların, içerisinde bir yolcu ve şoförün bulunduğu aracı hareket halinde iken durdurup, hareket etmesini engellediklerinin anlaşılması ve ayrıca mağdurların hürriyetlerini kısıtlayacak başkaca eylem ve davranışlarının bulunmaması karşısında, eylemlerinin TCK.nın 223/1. maddesinde düzenlenen ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu olarak kabulü ile yazılı şekilde TCK.nın 109/2, 109/3-b. madde ve fıkraları uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Kabul ve uygulamaya göre de;

A-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, temel ceza tayin edilirken "5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi" yerine, "TCK.nın 119/2.maddesi" yazılması,

B-Sanık ...'ın, 5271 sayılı CMUK.nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak savunması alınarak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, CMUK.nın 193. maddesine aykırı olarak sorgusu yapılmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,