Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7873 K.2020/11734

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik temyiz talebi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne dair 15.04.2015 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, hükme karşı kanun yolunun süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun biçimde sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla,usulüne uygun biçimde tebliğ edilmeyen hükme yönelik sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı kararı gözetilerek yapılan incelemede, karar tarihinde başka suçtan Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu 27.03.2013 tarihli oturuma getirtilmeyerek veya SEGBİS sisteminde hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,