Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8169 K.2021/15022

Gereği görüşülüp düşünüldü:

23.07.2013 tarihli adli muayene raporu ve tanık Mustafa'nın beyanları karşısında, mağdurun sanıklar tarafından şahsına zarar verilerek, olay Cumhuriyet Savcısı adına işlem yapan kolluğa intikal ettirildikten sonra serbest bırakıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1) 21.08.2013 tarihli 2013/791 Esas numaralı iddianame sanıklar hakkında sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 109/2, 109/3-b, 29/1. maddeleri gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden haklarında TCK.nın 29/1. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

2) Sanıkların mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebir kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1 daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması,

3) Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK.nın 109/2, 109/3-b, 31/3 maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 62. maddesince indirim yapıldığı sırada hapis cezasının 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün olarak eksik belirlenmesi,

4) TCK.nın 51/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında erteleme sınırının 3 yıl olduğu, adli sicil kayıtlarında engel sabıka kayıtları bulunmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında engel sabıka kayıtları bulunmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen cezaların miktarı gözetildiğinde; mahkemece "Hapis cezalarının süresi dikkate alındığında yasal koşulların oluşmaması nedeniyle lehe kurumların uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmaması,