Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8179 K.2022/6607

... ...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK'nın 109/1. ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili görülmediğinden;

sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı ve silahtan sayılan kemer ve sopa ile işlemeleri karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 109/3. maddesinin (a) ve (f) bentlerinin uygulanmaması ve 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Yasanın 109/3-a-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek,

temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve atılı suçun, sanıklardan ...'ın motosikletinin katılan ... tarafından çalındığı iddiasıyla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ... (...) ve ... hakkında koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafilerinin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve eksik araştırma ile hükümler kurulduğuna yönelik yerinde ./..

S/2