Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8347 K.2022/6652

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun, olay tarihinde cadde üzerinde bir otelin önünde beklediği sırada sanık ... ile temyiz dışı diğer sanıklar ... ve ...'ün mağdurun yanına gelerek sanık ...'ün eşini takip ettiği ve eşine laf attığı iddiasıyla "gel konuşacağız seninle" diyerek koluna girip yakında bulunan bir araca zorla bindirmek istedikleri, mağdurun ise bir fırsatını bulup sanıkların ellerinden kurtulduğu sırada mağduru ele geçirilemeyen demir levye ile kafasına vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları olayda,

5237 sayılı TCK.nın 86/2. maddesi kapsamında kalan yaralamanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru içerisinde kalması nedeniyle eylemin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve TCK.nın 44. maddesi gereğince en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b, 35. maddeleri uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle tek bir hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden,

eylem ikiye bölünerek hem yaralama hem kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de; 1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, haksız tahrik hükümlerinin şartları oluşmadığı halde uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, 2) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedeninin, TCK.nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik indirim nedeninden önce uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması, 3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında en ağır cezayı gerektiren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla ilamın esas alınması, ./..

S/2