Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8608 K.2020/10441

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a- Sanığın, haklarındaki hükümleri temyiz edilmeyen sanıklar ... ve ... ile birlikte katılan ...'i zorla evden dışarı çıkartarak arabaya bindirmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın eylemini cebir kullanmak suretiyle işlediği gözetilerek temel cezanın TCK.nın 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, aynı Kanunun 109/1. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Katılanın nasıl serbest kaldığının dosya içeriğinden anlaşılamaması karşısında, şahsına zarar verilmeksizin kendiliğinden serbest bırakmanın söz konusu olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 110. maddesinin uygulanmanın gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,