Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8668 K.2021/10355

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-) Müşteki Yeliz Kaya'nın temyiz talebinin incelenmesinde; Müşteki Yeliz Kaya'nın 27.05.2015 tarihli talimat duruşmasında alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını, davaya katılmak istemediğini beyan ettiği ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Müşteki Yeliz ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ... arasındaki boşanma davasının 12.11.2013 tarihinde açıldığı, aynı tarihli tensip ara kararı ile küçük ...'nin velayetinin geçici olarak davacı anneye verildiği ve baba ile şahsi ilişki kurulduğu, dosya üzerinden verilen işbu kararın davalı ...'a 21.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği,

incelemeye gelen ve çocuğun dedesi olan ...'ın bu tarihten önce 12.11.2013 tarihinde müşterek çocuk ...'yi annesinden alarak Giresun'a götürdükleri, dolayısıyla kararın hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'a tebliğ edilmeden önce mağdurenin babası ve dedesi tarafından annesinden teslim alınmış olduğu, bu nedenle suç unsurlarının oluşmadığı ve sanığın atılı suçtan CMK.nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,