Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8887 K.2022/8011

...

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sanık yönünden zamanaşımını kesen son işlem olan savunmasının alındığı 04.11.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin savunma tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen ./..

S/2

çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 3- Sanık ... ... hakkında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mağdur ... ...'nın sanık ... ...'ın kızkardeşi ... ...'la arkadaşlık yapıp ...'nın arkasından dedikodu yaydığına ilişkin duyumlar alan sanıklar ... ... ve ...'in mağduru olay günü rızası dışında zorla araçlarına bindirip sanık ...'nin evine götürdükleri orada önce ... ...'la yüzleştirdikleri ardından da sanık ... ...'ın mağdurun yanına gelip mağdura saldırmaya çalıştığı sanık ...'in sanık ... ...'a engel olduğu akabinde sanıkların mağduru serbest bıraktığı somut olayda;

sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-b-f, 29. maddelerinde yer alan haksız tahrik altında birden fazla kişiyle birlikte çocuğa karşı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

kasten yaralama ve tehdit eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 3-b-f, 29. maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin vasıf yönünden bölünerek tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan beraat, yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,