Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9284 K.2020/15376

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında silahla kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükümlerin, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, Cumhuriyet Savcısının ve sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek sanığın temyiz isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE,

3- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafii görevlendirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sağır ve dilsiz olduğu anlaşılan sanığa, istemi aranmaksızın müdafii tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,