Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/970 K.2019/3985

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura hakaret suçlarından verilen hükümlerin sanığın temyizine hasren yapılan temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçsuz olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kamu malına zarar vermek suçundan verilen hükmün temyiz incelenmesinde;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,