Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9890 K.2019/8711

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mağdurun olay günü adına kayıtlı hesaptan ATM yoluyla borç ödeme işlemi yaptığı sırada yanına gelen sanığın "paranızı puanlı yatırın" dediği, mağdurun "puanlı yatırmayı bilmiyoruz sen yardımcı olur musun" dediği ve elinde bulunan 90 TL’yi sanığa verdiği ve puan kazanmak düşüncesi ile sanıktan işlemi yapmasını istediği, mağdurun kartını ATM'ye yerleştirerek, şifresini girdikten sonra sanığın işlem yapmaya başladığı, sanığın bu işlemi yaparken hem 90 TL’yi hemde şikayetçinin hesabında bulunan 900 TL’yi çekerek,

daha sonra aynı ATM’den kartsız işlemle kendi hesabına aktardığı anlaşılmakla, sanığın müştekinin kartını alıp kullanmaya yönelik hareketi bulunmayıp hedefinin sadece paraya yönelik olduğu, menkul mal niteliğinde olan paranın zilyedinin rızası dışında alıkonulması nedeniyle eyleminin TCK.nın 141/1. maddesi ile düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturması ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 141/1. maddesi

kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;