Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9953 K.2020/14303

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın katılan ... ile kardeş olduğu sanık ...'ın sanık ...'ın birlikte yaşadığı eşinin kardeşi, sanık ...'in ise sanık ...'ın birlikte yaşadığı eşinin babası olduğu, katılan ...'ın kardeşi olan sanık ... arasında alacak meselesinden husumet bulunduğu, olay günü de sanık ... ile katılanın tartıştıkları akabinde katılan ...'ı arayan sanık ...'in damadı ile aralarındaki sorunu konuşmak istediğini söylediği, bunun üzerine katılanın sanıklar ile buluştuğu ve rızasıyla araca bindiği ancak daha sonrasında...

Mezarlığı'nın orada boş bir alana götürdükleri, burada zorla boş bir eve soktukları ve orada dosyada mevcut doktor raporuna göre müştekiyi basit tedavi ile düzelecek şekilde yaraladığı, katılanın aşamalardaki beyanları, doktor raporu ve tüm dosya kapsamı ile sabit olmakla sanıkların eyleminin kül halinde kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla eylemlerine uyan TCK'nın 109/2, 3-b maddeleri gereğince mahkumiyet yerine yazılı şekilde kararı verilmesi,