Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1013 K.2020/14058

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin basit yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri mahalli mahkemesince değerlendirilip hükmolunan cezaların miktarları itibariyle kesin olmaları nedeniyle 13.06.2019 tarihli ek kararında temyiz istemlerinin CMK'nın 296/1 maddesi gereğince verilen red kararlarının usulüne uygun taraflara tebliğ edildiği ancak temyiz edilmediği anlaşılmakla temyiz incelemesi, katılan vekilinin beraatine karar verilen tehdit suçu yönünden suça sürüklenen çocuk ...'a yönelik,suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin eziyet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

1- Katılan vekilinin yüzüne karşı usulüne uygun 19.02.2019 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.02.2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; katılan vekilinin süresinden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyizine gelince:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümle ilgili olarak, suça sürüklenen çocuğun mağduru ranzaya bağladığı nevresimin ucunu yakarak sağ elinin yanmasına neden olduktan sonra çok kısa bir zaman aralığında sopa ve hortum vurmak suretiyle tekrar darp edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin süreklilik arzeder bir tarzda işlenmesi nedeniyle kül halinde eziyet suçunu oluşturduğunun kabulü gerektiğinden, ayrıca yaralama suçundan mahkumiyetine hükmedilemeyeceğinden bu suçtan verilen kesin karar yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.