Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10490 K.2021/15439

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan vekilinin 05.12.2014 tarihli şikayet dilekçesi ile sanığın 19.10.2014 tarihinde katılan hakkında kötü niyetli olarak haksız şikayette bulunduğu bu nedenle iftira suçunu işlediğine yönelik şikayet dilekçesini Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’na sunduğu, katılan vekilinin şikayeti üzerine sanığın katılana yönelik 21.05.2012 tarihinde BİMER'e gönderdiği şikayet dilekçesi içeriğine ilişkin olarak iftira suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.03.2015 tarihli, 2015/2041 iddianame nosu ile incelemeye konu dosyaya ilişkin olarak kamu davası açıldığı,

sanığın 19.10.2014 tarihli şikayetine ilişkin olarak sanık hakkında iftira suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak herhangi bir işlem yapılmadığı, ancak sanığın, katılan hakkında 21.05.2012 tarihinde BİMER'e gönderdiği şikayet dilekçesine ilişkin olarak katılan hakkında tefecilik ve tehdit suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.07.2012 tarihli, 2012/14264 soruşturma ve 2012/6879 karar numarası ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

ayrıca sanık hakkında 21.05.2012 tarihli şikayetine ilişkin olarak iftira suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.02.2013 tarihli, 2013/47 soruşturma ve 2013/2089 Karar numarası ile "katılan hakkında şüphenin yasal şikayet hakkını kullandığı, iftira kastıyla hareket ettiklerine dair bir delil bulunmadığı" gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172/2. maddesinde yer alan hüküm ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların şüphelilerin hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması şartına bağlandığı,

bu şartın aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem” (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyeceği ve 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre,

hükmün ancak kanuna uygun düzenlenen iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği.

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.02.2013 tarihli 2013/47 soruşturma ve 2013/89 Karar numaralı Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair kararların taraflara tebliğ edilip edilmediği ve kesinleşip kesinleşmediğinin dosyadan anlaşılamadığı gibi Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.03.2015 tarihli, 2015/2041 iddianame no’lu iddianamesinde yukarıda belirtilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının CMK.nın 172-173. maddelerine göre ortadan kaldırıldığına ilişkin bir açıklamaya da yer verilmediği ve bu yönde hukuki bir sürecin başladığı yönünde dosyaya bir bilginin yansımadığı anlaşılmakla.

Öncelikle; kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararların akıbeti araştırılıp, kesinleştiğinin belirlenmesi halinde daha önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Yasanın 172/2. maddesi uyarınca yeni delillerin ortaya çıkması halinde ve/veya olağanüstü kanun yolu ile kaldırılmadıkça aynı konuda adı geçen sanık hakkında kamu davası açılmasının mümkün olmadığı dikkate alınmadan ve/veya bu usulü hataların giderilip giderilmediği duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,