Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/11377 K.2023/2880

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.08.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., ve Sahte oluşturulan banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2012/1174 Esas ve 2019/216 Karar sayılı kararı ile Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., ve Sahte oluşturulan banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; müşteki zararının giderildiğine, etkin pişmanlık hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 24.06.2012 tarihinde Özdilek Geçit alışveriş merkezinde sahte kredi kartı ile alışveriş yaptığına, yakalandığında üzerinde ele geçirilen 5 adet kredi kartının manyetik şeridine yabancı banka kredi kartı bilgilerinin kopyalanması suretiyle tamamen sahte oluşturulduğu bu suretle sahte kredi kartı üretme ve sahte üretilmiş kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunmasında tanımadığı bir şahsın kendisine 150,00 TL karşılığında 5 adet kredi kartı çıkarıp getirdiğini, sahte olduklarını bilmediğini ve İstanbul, Yalova ve Bursa'da kartlardan birini kullanmak suretiyle alışveriş yaptığını, diğer 4 kartı kullanmadığını anlatmıştır.

3. Sanık hakkında İstanbul, Yalova ve Bursa mahkemelerinde ayrı ayrı dava açıldığı, İstanbul dışındaki diğer dosyaların fiili ve hukuki irtibat nedeniyle birleştirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Temyize konu dosyada bulunan 16.08.2012 tarihli iddianame içeriğinden, sanıktan 04.07.2012 günü yakalanması üzerine yabancı bankalara ait 5 adet kredi kartı ele geçirildiği, UYAP sorgulamasından ve dosya içindeki dosya ve ilamlardan sanık hakkında suç tarihleri 24.06.2012, ve 27.06.2012 olan eylemleri ile ilgili Yalova Asliye Ceza Mahkemelerinde, 04.07.2012 olan eylemi ile ilgili Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinde ve 18.07.2012 olan eylemi işle ilgili İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinde dört ayrı dava açıldığı,

Yalova Asliye Ceza mahkemelerince birleştirme kararı verilmiş ise de, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarih 2014/234 Esas 2016/301 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili dava sonucu araştırılarak birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, bankaya ait gerçek bir kredi kartının manyetik şerit bilgilerinin kopyalanarak sahte bir kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu,

kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda kopyalanması durumunda 43. maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise, banka sayısınca 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle;

somut olayda, Compassbank'a ait 2 adet, diğer 3 bankaya ait 3 adet sahte kartın ele geçirildiği gözetilmeden sanığın kart sayısınca ayrı ayrı 5 kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR