Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/11704 K.2022/14640

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Başka suçtan tutuklanarak Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na alınması sırasında sanığın üzerinde yapılan aramada esrar maddesi ele geçmesi, savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Anayasa'nın 38/5. maddesine göre sanıktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle

görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; ceza hukukunun temel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında eyleminin TCK.nın 191. maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de:

TCK.nın 297. maddesinin 1. fıkrasının ikinci cümlesinde infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu oluşturan eşyanın temin edilmesi veya bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması halinde, fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezanın yarı oranında artırılacağının öngörüldüğü gözetilerek; sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine sokulan eşyanın uyuşturucu madde olduğu dikkate alınarak bu suçtan tayin olunan temel cezanın TCK.nın 297/1-son cümlesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,