Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1183 K.2020/15073

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret, kasten yaralama, tehdit suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemlerinin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın bu suçlar yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son usuli işlem olan 12.02.2013 tarihli mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve CMK.nın 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise,

Çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi halinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği, 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi ile Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 13.10.2015 tarih, 2015/6-221 Esas ve 2015/310 Karar sayılı ilamı gereğince, 25.12.2012, 06.11.2012, 11.09.2012, 07.02.2012 tarihli duruşma günlerinde,

hakkında beraat kararı verilen sanık ... ile yargılamaları birlikte yürütülen suça sürüklenen çocuklar 18 yaşını doldurmadıkları halde duruşmaların gizli yapılması yerine açık duruşma yapılması, 12.02.2013 tarihli karar duruşmasında da suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadıkları halde duruşmanın açık yapılıp hükmün açıkça okunup anlatılması, telafisi mümkün olmadığından.

12.02.2013 tarihli hüküm duruşmasında hazır bulunan suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafine duruşmanın biteceği bildirildikten sonra söz hakkı verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) ve (2) numaralı bozma nedenlerine iştirak edilmemiştir.

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.06.2011 gün, 2011/1-44-122 sayılı kararında da belirtildiği gibi; 5271 sayılı CMK.nun “şüpheli veya sanığın birden fazla olması halinde savunma” başlığını taşıyan 152. maddesi, “yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafiye verilebilir” hükmünü taşımaktadır.

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde avukatın, aynı işte menfaati zıt olan bir tarafa vekalet etmesi halinde, gelen işi reddetmesi zorunluluğu getirilmiş ve Türkiye Barolar Birliğince kabul edilen avukatlık meslek kurallarının 35. maddesinde de, “Avukat aynı davada birinin savunması öbürünün savunmasına zarar verebilecek durumda olan iki kişinin birden vekaletini kabul edemez” kuralına yer verilmiştir.

Somut olayda; aynı eylemden dolayı,suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında dava açıldığı, suça sürüklenen çocuk ...'in savunmasında ''... ile aynı araç içerisindeydik, Volkan hariç hepimiz mağdura vurduk'' dediği, suça sürüklenen çocuk ...'in ise ... ile aynı araç içerisinde bulunmadığını savunduğu, savunmaları arasında çelişki bulunduğu ve bu durumun savunmada zafiyet yaratabileceği cihetle, aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocukların savunmalarının farklı müdafiler tarafından üstlenilmesinin sağlanması gerekirken,mahkemece duruşmaya devam edilerek suça sürüklenen çocukların savunma hakları kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) Hüküm tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ...'a CMK'nın 150/2. maddesine göre atanan zorunlu müdafinin 12.02.2013 tarihli celse için gönderdiği mazeret dilekçesinin gerekçelendirilmediği için reddine karar verilmiş olmasına rağmen, CMK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen ''150'nci madde hükmüne göre görevlendirilen müdafii, duruşmada hazır bulunmaz veya vakitsiz olarak duruşmadan çekilir veya görevini yerine getirmekten kaçınırsa, hâkim veya mahkeme derhâl başka bir müdafii görevlendirilmesi için gerekli işlemi yapar.

Bu durumda mahkeme oturuma ara verebileceği gibi oturumun ertelenmesine de karar verebilir.'' hükmü gereğince derhal başka bir müdafii görevlendirilmesine karar verilmesi gerekirken, yokluğunda yargılamaya devam ile hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

c) TCK'nın 51/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında erteleme sınırının 3 yıl olduğu, adli sicil kayıtlarında engel sabıka kayıtları olmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen cezaların 2 yıl 2 ay 20 gün olduğu gözetildiğinde; mahkemece "cezaların miktarları dikkate alınarak lehe kurumların uygulanmasına ayrı ayrı yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,