KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/1217 E., 2020/16983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Dolandırıcılık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu yönünden,yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazının reddine, ancak:
Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nın 62. maddesi uyarınca belirlenen 25 günün 4 güne, 5237 sayılı TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 500 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında katılan ...'e karşı dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/1217, K. 2020/16983, 14 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama