Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12170 K.2021/15864

Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanıkların üzerine atılı suçun mağdur sayısınca oluştuğu gözetilerek mahkûmiyet hükümleri kurulması gerekirken, haklarında zincirleme suç hükümleri uygulanarak karar verilmesi ve yine haklarında atılı suçtan hüküm kurulduğu sırada TCK'nın 62. maddesinin uygulanması esnasında sanık ... hakkında belirlenen hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak, sanık ... hakkında 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan belirlenen temel cezanın nitelikli haller sebebiyle artırıldığı sırada uygulama maddesinin 109/3 yerine 109/2 olarak gösterilmesi yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, ayrıca sanık ... hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... ve müdafiin mağdurların kendi iradeleriyle olay yerine geldiklerine, mahkumiyet kararının yasaya aykırı olduğuna, teşdidin dosya kapsamına uymadığına, haksız tahrik indiriminin daha fazla yapılması gerektiğine, sanık ...'ın mağdurların rızasıyla hareket ettiklerine, kasten yaralama eylemine katılmadığına,

kararın hakkaniyete ve adil yargılanma ilkelerine aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3 maddeleri uygulanarak belirlenen 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 29. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim uygulandığı sırada cezanın 16 ay 26 gün yerine 1 yıl 16 ay 3 gün olarak, yine bu ceza üzerinden 62. madde uyarınca indirim yapılarak sonuç hapis cezasının 14 ay 1 gün yerine 1 yıl 11 ay 12 olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün A-2 bendinde yer alan ''1 yıl 16 ay 3 gün'' ibaresi çıkartılarak yerine ''16 ay 26 gün'' ibaresinin, yine 62. maddenin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan “1 yıl 11 ay 12 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “14 ay 1 gün” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; 23.06.2010 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açıldığı ve kasten yaralama suçundan CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu dikkate alınmadan, sanık hakkında kasten yaralama suçundan iddianame düzenlettirilmeden yargılamaya devamla, ek savunma hakkı verilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,