Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12227 K.2022/18118

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Katılan sanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan kurulan hükme karşı sanık ... müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde: Sanık ...’ın sanık ...’ın işlediği suçtan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık ... hakkında tehdit ve yalan tanıklık suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklardan ...’ın, özel eğitim okulu işleten ...’a bir miktar para borç verdiği, ancak geri ödenmemesi üzerine, okulun bulunduğu binanın mülkiyetinin, ...’ın izni ile ...’ın bankaya olan borçlarını ödeyerek tapudaki ipoteği kaldıran sanık ...’a geçtiği, bilahare okulun işletmesini Serkan’dan devralan ...’ın borçları nedeniyle işletmeyi sürdürmekte zorlanması üzerine, bu borçları ödeyen ...’ın okulun işletmesini de ...’tan anlaşarak devraldığı,

bu üç kişi arasında bu suretle ticari bir ilişki oluştuğu, sonrasında Serkan Kıraç’ın ... hakkında, tefecilik yaparak okuluna el koyduğu iddiaları ile yapılan soruşturma üzerine açılan davada 24.01.2013 günü tanık olarak dinlenen ...’ın, ...’ın tefecilik yapmadığını ancak Serkan ile aralarında bir alacak verecek ilişkisi olduğunu, bu kapsamda ...’nın ...’ın borçlarını kapatmak üzere toplam 1500.000 TL. ödeme yaptığını ve karşılığında okul binasını aldığını beyan ettiği, özü itibariyle aynı maddi vakıalara dayanarak ...’ın Serkan Kıraç’a borç para verdiğini reddetmediği, sadece alacak borç ilişkisini soruşturma aşamasında

verdiği ifadesinde tefecilik olarak nitelendirdiği, bu durumda maddi vakıalarda esaslı bir değişiklik bulunmayan beyanlarının yalan tanıklık suçunu oluşturmayacağından, sanığın da yalan tanıklığa zorlama suçundan bahsedilemeyeceği, sanık ... ile taraflar ve tanıklar arasında menfaat çatışması da olduğu dikkate alındığında, atılı tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,