Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12312 K.2021/4470

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.11.2020 tarih ve 2018/59204 sayılı itiraznamesi ile ... ve ... adlı sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan zamanaşımı süresince bir karar verilebileceğinin tespiti istenilmişse de; Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.10.2017 tarih ve 2015/646 Esas ve 2017/599 Karar sayılı dosyasında, hükmün 2. fıkrasında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 28.02.2018 tarih ve 2018/747 Esas, 2018/838 Karar sayılı kararında hükmün 2. fıkrasında, bu sanıklarla ilgili hüküm kurulduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1- Sanıkların, katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Dairemizin 06.10.2020 gün ve 2018/10206 Esas, 2020/16614 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.11.2020 tarihinde maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dairemizin özgün kararının yazımında, katılan ...'in soyadının "Seçgel" yazılması gerekirken sehven "Seçgül" yazıldığı, aynı bent içerisinde yer alan ve hükmün temyiz edilemez olduğuna dair kanun madde ve numarasının "CMK'nın 286/2-g maddesi" yerine "CMK'nın 286-2-a,b" olarak yazıldığı, yine aynı bent içerisinde yer alan ek karar tarihinin ise "17.05.2018" yerine "09.04.2018" olarak yazıldığı anlaşılmakla, yerinde görülen talebin kabulü ile sözkonusu ilamdaki "Seçgül" ibaresinin "Seçgel", "CMK'nın 286-2-a,b" ibaresinin "CMK'nın 286/2-g maddesi", ‘‘09.04.2018’’ ibaresinin ise "17.05.2018" olarak değiştirilmesi suretiyle 5560 sayılı kanun ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE,

2) Sanıkların, katılan ...'na yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede ise;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.11.2020 tarih ve 2018/59204 sayılı itiraznamesi ile Dairemizin 06.10.2020 gün ve 2018/10206 esas, 2020/16614 karar sayılı ilamının kaldırılarak, duruşma açılmadan bir karar verilemeyeceği sebebine dayalı olarak İzmir BAM 2. Ceza Dairesi'nin 17.05.2018 gün ve 2018/747 Esas, 2018/838 Karar sayılı kararının CMK'nın 302/1. maddesi gereğince bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 tarih ve 2009/11-89 Esas 2009/243 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere. "5271 sayılı CMK'nın 193. maddenin 2. fıkrasında, “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da, dava yokluğunda bitirilebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

1412 sayılı CYUY’nın 223/son maddesi hükmü ile anılan fıkra benzerlik arzetmekte ise de, CMK'nın 193/2 maddesinde sanık hakkında mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varıldığında, sorgusu yapılmadan karar verilebileceği hükmü yer almaktadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan kararında, "Anılan hükmün mahkûmiyet hükmü dışındaki hükümler yönünden yüz yüze yargılama ilkesinin bir istisnası olduğu kabul edilmelidir.

Diğer yönden, 5271 sayılı CYY’nın 193. maddesinin 2. fıkrası ile 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." hükümleri arasında da bir bağ kurulmamalıdır.

223. maddede belirtilen husus, derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, sanığın en lehine olan bu hükmün verilmesinin zorunlu olduğunu belirtmekten ibaret olup, buradaki derhal keyfiyeti ile 193. maddenin 2. fıkrasının uygulanma koşulları arasında bir benzerlik bulunmamaktadır." şeklindeki kararı da dikkate alındığında, kararda değişiklik yapılmasını gerektiren bir husus bulunmadığı anlaşılmakla.