Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1323 K.2021/2022

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2016/710 esas, 2018/203 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümleri yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22/05/2019 tarihli ve 2018/1397 esas, 2019/1274 sayılı kararı ile hükmün bozularak yeniden karar verilmek sureti ile sanığın nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği sabit olmadığından bahisle beraatine karar verildiği görülmekle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince beraate konu suçların yanında sanığın önceden mahkumiyetine karar verilen hükmün bu yönden kesin nitelikli olması nedeniyle istinaf incelemesine konu edilemediği anlaşılmış ise de,

mala zarar verme suçunun beraat kararı verilen nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarıyla bağlantılı olduğu ve her üç suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair de mahkumiyete yönelik kesin delil elde edilemediği gözetilmeksizin,

sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.01.2020 gün ve 2019/17057 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2020 gün ve KYB/2020-11380 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA