Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/13636 K.2021/18170

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında aynı mağdura yönelik 23.07.2011 tarihinde işlediği aynı nitelikte suç nedeniyle açılan kamu davası üzerine, İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/265 Esas, 2017/69 Karar sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık tarafından istinaf edildiği ve istinaf incelemesi sonucu hükmün bozulduğu anlaşılmakla;

dosyanın taraf ve akıbetlerine ilişkin belgelerin tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu bakımından mükerrer cezalandırmanın önlenmesi için, sanık hakkındaki söz konusu dosyanın ve başkaca dosyaların araştırılıp getirtilerek dosya içine konulması, derdest olmaları halinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemi arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu,

yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve dava dosyasının kesinleşmiş olması halinde ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,