Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14787 K.2021/15480

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ...’in, atılı suçu işlediği hususunda diğer sanık ... ...’ın beyanları dışında, mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın, katılanın banka hesabına internet bankacılığı aracılığıyla girilip mevduatında bulunan paranın oluşturulan banka hesabına transfer edilerek çekilmesi şeklindeki eyleminin, TCK.nın 142/2-e madde ve fıkrasında düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, TCK.nın 244/4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-TCK.nın 244/4. maddesi kapsamında etkin pişmanlık düzenlemesi bulunmamasına rağmen sanık hakkında TCK.nın 168/2. maddesi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

5-Sanık hakkında hükmedilen gün para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama yeri bulunmayan TCK.nın 50/1-a. maddesine atıf yapılması,