Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15083 K.2022/18276

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Akıl hastası olan sanığa gerekçeli karardan sonra baro tarafından müdafi tayin edildiği, kararın müdafiye tebliğ edilmesi üzerine müdafi tarafından da gerekçeli kararda kanun yolunun itiraz olarak gösterilmesi nedeniyle süresinde nöbetçi ağır ceza mahkemesine itiraz edildiği anlaşılmakla; CMK.nın 264/1. maddesine göre kanun yolu merciinde yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafinin itirazı temyiz talebi olarak kabul edilerek yapılan incelemede,

1-Dosyada yer alan sağlık kurulu raporuna göre TCK.nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olan sanığa, 5271 sayılı CMK.nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafi tayini yoluna gidilmesi gerekirken, müdafi atanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suç delilleri değerlendirilerek işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığı, eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi, gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin hükümde tartışılması suretiyle 5237 sayılı TCK.nın 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,